
مخاطب گرامی، احساسات منفی که شما با آن رو به رو هستید مثل حساس بودن، نگرانی از قضاوت دیگران و یا اجتناب از جمع، از عواقب جدایی و رنجهای فراوانی است که به تبع آن همراه شما بوده است. آنچه مهم است این است که بالاخره از جایی باید به زندگی عادی خود برگردید. باید نکاتی را در نظر بگیرید که در ادامه به آن می پردازیم:
1 پذیرش سوگواری بعد از جدایی
طلاق فقط یک پایان حقوقی نیست، بلکه پایان یک فصل از زندگی است. اگر هنوز هم با خشم، شرم یا انزوا دست و پنجه نرم میکنید به معنی این است که هنوز فرایند سوگواری برای آن رابطه را کامل نکردهاید. توصیه من به شما این است که به جای سرزنش، به خودتان حق بدهید و بگویید من شرایط سختی را پشت سر گذاشتهام و طبیعی است که کمی حساس باشم. مهربانی با خود اولین داروی اضطراب است.
2 بازسازی تصویر ذهنی (غلبه بر ترس از قضاوت )
شما نگران نگاههای ترحم انگیز هستید، نکته مهم این است که بیشتر اوقات آن نگاههایی که ذهن ما بهعنوان ترحم تفسیر میکند یا اصلا وجود ندارد یا بازتابی از قضاوتی است که ما نسبت به خودمان داریم. کمکی که به خودتان میتوانید بکنید این است که دفعه بعدی که حس کردید کسی به شما نگاه ترحمآمیز میکند از خود بپرسید آیا من خودم را مستحق ترحم میدانم؟ وقتی شما خودتان را به عنوان یک فرد شکست خورده نبینید، بلکه به عنوان یک انسانی که شجاعانه یک رابطه نامناسب را تمام کرده، ببینید نگاه دیگران هم در چشمان شما تغییر خواهد کرد.
3بازگشت تدريجی و خرد به اجتماع
لازم نیست یک باره به مهمانیهای بزرگ بروید این کار فقط اضطراب شما را بیشتر میکند. بهتر این است که از حضور در موقعیتهای کم فشار شروع کنید. مثلا همراه دوست صمیمی و مورد اعتماد خود به یک کافه بروید. هدف این نیست که خوش بگذرانید، هدف این است که تمرین کنید در محیط اجتماعی باشید بدون این که به قضاوتهای احتمالی دیگران فکر کنید.
4 تفکیک واقعیت از خطای شناختی
ذهن شما احتمالا در حال خواندن ذهن دیگران است، یعنی فکر میکنید میدانید دیگران درباره شما چه فکری میکنند این یک خطای شناختی است. تکلیفی که به خودتان میدهید این است که وقتی در جمع هستید روی جزئیات تمرکز کنید مثلا طعم چای، رنگ لباسها یا صدای محیط تا ذهنتان از درگیری با افکار درونیاش خارج شود.
5 کمک حضوری از روان شناس و مشاور
چنانچه بعد از انجام این کارها باز هم احساس کردید که نیاز بیشتر به کمک دارید حتما از متخصص بهره بگیرید تا زودتر به شرایط مناسب خود برگردید. فراموش نکنید موجودیت شما به عنوان یک انسان همیشه ارزشمند است و حق دارید که در شرایط روحی روانی مناسب زندگی کنید.