کودتا علیه نشاط فوتبال
سید مصطفی صابری | روزنامهنگار
بعد از بازی تراکتور و گلگهر کل فضای مجازی، حتی صفحات و پیجهایی که فوتبال نیستند، پر شد از حواشی این بازی عجیب که توأم با اشتباه عجیب داور وسط، کمکها و حتی داوران VAR و البته بازی دور از فیرپلی دروازهبان و مهاجم تراکتور بود. بعد هم که خداداد وارد عمل شد؛ چه در زمین، چه در مصاحبههای بعد از بازی و در نهایت هم که انتشار صوتی که در یک کلام «تلخ» بود و اندک خاطرات خوبی را که از خداداد داشتیم هم از ذهنمان پاک کرد. بدونشک تراکتور تیمی با ریشه، با هوادارانی پرشور و فوتبالی تهاجمی و جذاب است که در کنار سپاهان موفق شد فوتبال ما را از دوقطبی تیمهای پایتخت خارج کند؛ تیمی که نه فقط در تبریز و استانهای شمالغربی، بلکه در بسیاری از نقاط کشور هواداران زیادی دارد. اساساً نمیشود تبریز و تیمش را دوست نداشت؛ شهری که بزرگان زیادی در علم و ادب، فرهنگ و هنر و حتی قهرمانانی بزرگ در دفاع از میهن داشته، در تمام تاریخ و بهویژه از مشروطه تا دفاع مقدس مردمانی از تبریز بودند و هستند که برای روزهای پرافتخار ایران سینه سپر کردند و همه اینها باعث میشود انتظار ما از تیمی که متعلق به این شهر است، بیشتر شود. اما آنچه طی دو سه فصل اخیر با آن مواجه هستیم، کمی دور از انتظار است و نه فقط فوتبال تبریز، بلکه کل لیگ را تحت تاثیر قرار داده است که در ادامه به آن میپردازیم.
آقای زنوزی، بیخیال حاشیهها باش
فوتبال ما با نگاه تازه مدیران و مربیان قطبهای اصلیاش یعنی استقلال، پرسپولیس و سپاهان بهسمت آرامش،
نبود حاشیه و رفتار حرفهای میرود؛ اما حواشی تراکتور هنوز ادامه دارد
زنوزی سرمایه زیادی را از جیب شخصیاش برای فوتبال خرج میکند تا به شهرش هیجان و نشاط تزریق کند؛ اما روند تیم، برخی رفتارهای خودش، همینطور بیشتر عوامل تیم و... دقیقاً دچار یک نقض غرض جدی است؛ چراکه آنچه ما میبینیم در بیشتر موارد فقط حاشیه، مصاحبه، بیانیه، دفاع بیچون و چرا از تمامی اقدامات سرپرست، کاپیتان و... است که همگی هیچ نسبتی با کارکردهای فوتبال مثل نشاط، همدلی و فراموش کردن مشکلات اقتصادی و... ندارند و از قضا چرخهای از خشم و مکانیسمهای دگرسازی را تقویت میکنند. روزگاری در فوتبال ما این دیدگاه حاکم بود که اگر تیمی روی نیمکت، در رسانه، زمان نشست خبری، داخل زمین و .... آرام نباشد مورد ظلم قرار میگیرد. اما اینروزها، آن نگاه غلط در بیشتر تیمها تلطیف شده، سهراب بختیاریزاده بهرغم اینکه پنجره نقل و انتقالاتی تیمش بسته است صالح حردانی را با اولین حاشیه کنار گذاشت؛ خودش هم هیچوقت اهل کری با رقیب، داد و فریاد کنار زمین، استفاده از سرپرستی که بخواهد رفتارهای پرحاشیه داشته باشد نبوده و نیست. محرم نویدکیا که شخصیتش نیاز به معرفی ندارد؛ مردی آرام، متین و اخلاقمدار که حتی در نشست خبری هم بهزحمت صدایش بالا میرود چه رسد کنار زمین، تارتار و باقری در پرسپولیس تا اینجا هیچ حاشیه جدی نداشتند و حتی امیدواریم بازیکنانی مثل کنعانی هم کم کم در این مسیر خوب رفتارهایش را اصلاح کنند. اما در این شرایط که مربیان جوان و داخلی تیمهای لیگ را هدایت میکنند و حاشیههای فوتبال به حداقل رسیده و دربی برخلاف قبل بدون بیانیههای کشدار تمام شد و جز رد ناخن کنعانی روی گردن آغاسی چالش جدی نداشت؛ هر روز از تراکتور یک حاشیه جدید بیرون میآید.
حواشی ناتمام تراکتور
حواشی تراکتور کم نیست؛ مثل ماجرای سربازی نرفتن بیرانوند که مشخص است در حالت عادی باید چند روز دیگر از تیمش جدا شود و به لیگ یک برود؛ اما به احتمال زیاد در همان روندی که به بهانه ملیپوش بودن و ... ماجرای فسخ غیرقانونیاش ختم به خیر شد ، سربازی رفتنش هم مشمول همراهی فدراسیون میشود. بعد هم که ماجرای توهینهای زشتی که شجاع علیه فردوسیپور داشت و حتی در دل همان توهینها به طور ضمنی اعتراف کرد در ماجرای کشالهران و... دروغ گفته و میخواسته واکنشی زشت به فحاشی هواداران حریف در فصل قبل نشان دهد. جدیدترین حاشیه را هم خداداد رقم زد چون عالیشاه با یک بازی ملی جرئت کرده و در واکنش به رفتارهای خداداد گفته «برو بابا». البته عالیشاه هم چند سال قبل در تبریز رفتار نادرستی داشت؛ اما بهطور معمول بازیکنی آرام است و مورد احترام هواداران تیمهای مختلف. اما اینکه سرپرست تراکتور بگوید عالیشاه چون سابقه ملی ندارد نباید به او چنین حرفی بزند و مستحق فحاشی در رختکن با انواع الفاظی است که حتی برای خداداد با همه حواشی که از او سراغ داریم بعید است، همه اینها نشان میدهد مدیریت تراکتور عزم جدی برای جمع کردن حواشی تیمش ندارد؛ مگر همین امسال سپاهان بعد از رفتار زشت حاجیعیدی بازیکنش را وادار به عذرخواهی نکرد؟
بیانیهای که تلخ است!
آیا باشگاه تراکتور که باید نماینده یک شهر بزرگ، پرافتخار و مردمانی اهل ادب و فرهنگ باشد، نباید قبل از هرچیز خودش از رفتار سرپرستش عذرخواهی کند؟ اما در عوض باشگاه تراکتور بیانیه داده و مدعی شده ضبط صدای خداداد و انتشار آن ابعاد حقوقی دارد؛ در بخشی از بیانیه تراکتور آمده: «به دنبال انتشار بخشهایی تقطیعشده و گزینشی از یک فایل صوتی منتسب به مدیر محترم تیم آقای خداداد عزیزی، صراحتا اعلام میگردد اصل ضبط، انتشار و توزیع محتوای صوتی بدون اذن و رضایت اشخاص ذیحق و بهمراتب مهمتر، تقطیع و انتشار گزینشی آن با هدف القای معنایی خاص، موضوعی کاملاً جدی و واجد آثار حقوقی و کیفری است». یعنی اصل استفاده خداداد از آن الفاظ فوق رکیک را قبول دارند و مشکلشان این است چرا ضبط شده، چرا تقطیع شده و چرا منتشر شده! همینقدر عجیب! ناگفته نماند در همین تراکتور ترابی، نادری، شیری، فرجی، محرمی و دانیال اسماعیلیفر را داریم که سابقه بازی در پرسپولیس را دارند اما تقریباً بهیاد نداریم که در ورزشگاهها شعارهای تندی شنیده باشند؛ یعنی اصل رفتن از یک تیم به تراکتور، نفس تراکتوری بودن و خیلی چیزهای دیگر هیچوقت عاملی برای تماشاگران دیگر تیمها نبوده که به بازیکنی توهین کنند. هر چند که توهین در هر شرایطی اشتباه است؛ حتی اگر بازیکنی رفتار تحریککنندهای داشته باشد و در این بین خیلی وقتها توهینهای نامناسبی هم توسط هواداران دیگر تیمها به هواداران تراکتور شده؛ اما موضوع اصلی آن است بهفرض قبلاً اشتباهی در حق تراکتور شده، امسال که لیگی یکدست، کم حاشیه، فنی و پرگل داریم چرا برخی از عناصر تراکتور همچنان میخواهند حاشیه در فوتبال وجود داشته باشد؟ مگر جز این است که فوتبال بهانه نشاط و دلخوشی همه ماست، آنهم در این روزگار پر از مشکلات اقتصادی و...
آقای زنوزی، بیخیال حاشیهها باش
فوتبال ما با نگاه تازه مدیران و مربیان قطبهای اصلیاش یعنی استقلال، پرسپولیس و سپاهان بهسمت آرامش،
نبود حاشیه و رفتار حرفهای میرود؛ اما حواشی تراکتور هنوز ادامه دارد
زنوزی سرمایه زیادی را از جیب شخصیاش برای فوتبال خرج میکند تا به شهرش هیجان و نشاط تزریق کند؛ اما روند تیم، برخی رفتارهای خودش، همینطور بیشتر عوامل تیم و... دقیقاً دچار یک نقض غرض جدی است؛ چراکه آنچه ما میبینیم در بیشتر موارد فقط حاشیه، مصاحبه، بیانیه، دفاع بیچون و چرا از تمامی اقدامات سرپرست، کاپیتان و... است که همگی هیچ نسبتی با کارکردهای فوتبال مثل نشاط، همدلی و فراموش کردن مشکلات اقتصادی و... ندارند و از قضا چرخهای از خشم و مکانیسمهای دگرسازی را تقویت میکنند. روزگاری در فوتبال ما این دیدگاه حاکم بود که اگر تیمی روی نیمکت، در رسانه، زمان نشست خبری، داخل زمین و .... آرام نباشد مورد ظلم قرار میگیرد. اما اینروزها، آن نگاه غلط در بیشتر تیمها تلطیف شده، سهراب بختیاریزاده بهرغم اینکه پنجره نقل و انتقالاتی تیمش بسته است صالح حردانی را با اولین حاشیه کنار گذاشت؛ خودش هم هیچوقت اهل کری با رقیب، داد و فریاد کنار زمین، استفاده از سرپرستی که بخواهد رفتارهای پرحاشیه داشته باشد نبوده و نیست. محرم نویدکیا که شخصیتش نیاز به معرفی ندارد؛ مردی آرام، متین و اخلاقمدار که حتی در نشست خبری هم بهزحمت صدایش بالا میرود چه رسد کنار زمین، تارتار و باقری در پرسپولیس تا اینجا هیچ حاشیه جدی نداشتند و حتی امیدواریم بازیکنانی مثل کنعانی هم کم کم در این مسیر خوب رفتارهایش را اصلاح کنند. اما در این شرایط که مربیان جوان و داخلی تیمهای لیگ را هدایت میکنند و حاشیههای فوتبال به حداقل رسیده و دربی برخلاف قبل بدون بیانیههای کشدار تمام شد و جز رد ناخن کنعانی روی گردن آغاسی چالش جدی نداشت؛ هر روز از تراکتور یک حاشیه جدید بیرون میآید.
حواشی ناتمام تراکتور
حواشی تراکتور کم نیست؛ مثل ماجرای سربازی نرفتن بیرانوند که مشخص است در حالت عادی باید چند روز دیگر از تیمش جدا شود و به لیگ یک برود؛ اما به احتمال زیاد در همان روندی که به بهانه ملیپوش بودن و ... ماجرای فسخ غیرقانونیاش ختم به خیر شد ، سربازی رفتنش هم مشمول همراهی فدراسیون میشود. بعد هم که ماجرای توهینهای زشتی که شجاع علیه فردوسیپور داشت و حتی در دل همان توهینها به طور ضمنی اعتراف کرد در ماجرای کشالهران و... دروغ گفته و میخواسته واکنشی زشت به فحاشی هواداران حریف در فصل قبل نشان دهد. جدیدترین حاشیه را هم خداداد رقم زد چون عالیشاه با یک بازی ملی جرئت کرده و در واکنش به رفتارهای خداداد گفته «برو بابا». البته عالیشاه هم چند سال قبل در تبریز رفتار نادرستی داشت؛ اما بهطور معمول بازیکنی آرام است و مورد احترام هواداران تیمهای مختلف. اما اینکه سرپرست تراکتور بگوید عالیشاه چون سابقه ملی ندارد نباید به او چنین حرفی بزند و مستحق فحاشی در رختکن با انواع الفاظی است که حتی برای خداداد با همه حواشی که از او سراغ داریم بعید است، همه اینها نشان میدهد مدیریت تراکتور عزم جدی برای جمع کردن حواشی تیمش ندارد؛ مگر همین امسال سپاهان بعد از رفتار زشت حاجیعیدی بازیکنش را وادار به عذرخواهی نکرد؟
بیانیهای که تلخ است!
آیا باشگاه تراکتور که باید نماینده یک شهر بزرگ، پرافتخار و مردمانی اهل ادب و فرهنگ باشد، نباید قبل از هرچیز خودش از رفتار سرپرستش عذرخواهی کند؟ اما در عوض باشگاه تراکتور بیانیه داده و مدعی شده ضبط صدای خداداد و انتشار آن ابعاد حقوقی دارد؛ در بخشی از بیانیه تراکتور آمده: «به دنبال انتشار بخشهایی تقطیعشده و گزینشی از یک فایل صوتی منتسب به مدیر محترم تیم آقای خداداد عزیزی، صراحتا اعلام میگردد اصل ضبط، انتشار و توزیع محتوای صوتی بدون اذن و رضایت اشخاص ذیحق و بهمراتب مهمتر، تقطیع و انتشار گزینشی آن با هدف القای معنایی خاص، موضوعی کاملاً جدی و واجد آثار حقوقی و کیفری است». یعنی اصل استفاده خداداد از آن الفاظ فوق رکیک را قبول دارند و مشکلشان این است چرا ضبط شده، چرا تقطیع شده و چرا منتشر شده! همینقدر عجیب! ناگفته نماند در همین تراکتور ترابی، نادری، شیری، فرجی، محرمی و دانیال اسماعیلیفر را داریم که سابقه بازی در پرسپولیس را دارند اما تقریباً بهیاد نداریم که در ورزشگاهها شعارهای تندی شنیده باشند؛ یعنی اصل رفتن از یک تیم به تراکتور، نفس تراکتوری بودن و خیلی چیزهای دیگر هیچوقت عاملی برای تماشاگران دیگر تیمها نبوده که به بازیکنی توهین کنند. هر چند که توهین در هر شرایطی اشتباه است؛ حتی اگر بازیکنی رفتار تحریککنندهای داشته باشد و در این بین خیلی وقتها توهینهای نامناسبی هم توسط هواداران دیگر تیمها به هواداران تراکتور شده؛ اما موضوع اصلی آن است بهفرض قبلاً اشتباهی در حق تراکتور شده، امسال که لیگی یکدست، کم حاشیه، فنی و پرگل داریم چرا برخی از عناصر تراکتور همچنان میخواهند حاشیه در فوتبال وجود داشته باشد؟ مگر جز این است که فوتبال بهانه نشاط و دلخوشی همه ماست، آنهم در این روزگار پر از مشکلات اقتصادی و...