مخاطب گرامی، این‌که می‌گویید الان مشکلی ندارم نشان می‌دهد شما در حال حاضر یک پایه و اساس محکم سالم دارید و این بسیار ارزشمند است. وضعیتی که توصیف کردید در روان شناسی به عنوان اضطراب پس از آسیب شناخته می‌شود. حتی وقتی کسی به صورت خودآگاه به گذشته فکر نمی‌کند، حافظه بدنی و حافظه عاطفی او هنوز درگیر آن اتفاق است. شما در واقع نگران رابطه فعلی تان نیستید بلکه نگران تکرار یک حس نا خوشایند قدیمی هستید.
 چه باید کرد؟
برای مدیریت این استرس و این که اجازه ندهید سایه گذشته روی روزهای خوب فعلی شما بیفتد، این چند گام عملی پیشنهاد می‌شود:
1 نام گذاری کنید(بر چسب زدن به ترس)
وقتی استرس به سراغ شما می‌آید به جای این‌که به خودتان بگویید: «نکند طلاق بگیرم.» به خودتان بگویید: «الان ذهن من دارد از مکانیسم دفاعی‌اش استفاده می‌کند تا من را از آسیب احتمالی بترساند.»
در واقع این استرس یک هشدار اشتباه از سمت مغز شماست. مغزتان می‌خواهد از شما محافظت کند اما چون خاطره جدایی قبلی هنوز در گوشه‌ای از ضمیر ناخودآگاه‌تان است، به اشتباه فکر می‌کند که هر رابطه‌ای ممکن است به جدایی ختم شود. شناسایی این مکانیسم قدرت ترس را کم می‌کند.
2 تمرکز بر زمان حال به جای پیش‌بینی آینده
اضطراب یعنی زندگی در آینده. وقتی شما از طلاق می‌ترسید در واقع دارید در آینده‌ای خیالی زندگی می‌کنید که هنوز رخ نداده است.
تمرین:
هر وقت این فکر به سراغتان آمد، بلافاصله به محیط اطرافتان نگاه کنید. 3 چیزی را ببینید 2 صدایی را بشنوید و یک چیزی را حس کنید ( مثلا جنس لباستان یا دمای اتاق). این تمرین شما را سریعا به زمان حال برمی‌گرداند، جایی‌که در آن طلاقی در کار نیست و رابطه شما خوب است.
3 نقص زندگی را بپذیرید
یکی از ریشه‌های اصلی این استرس کمال‌گرایی در حفظ زندگی است. گاهی ترس از طلاق به این خاطر است که ما می‌خواهیم همه چیز صد در صد تضمین شده باشد. بپذیرید که هیچ رابطه‌ای در دنیا وجود ندارد که صد درصد تضمین شده باشد. این نه به خاطر ضعف شما بلکه به دلیل روابط انسانی است. 
4 برای بهبود رابطه تلاش کنید
خوب بودن رابطه را زوجین همیشه باید حفظ کنند. با مراقبت از آن، نه رها کردن. وقتی در حال محافظت از زندگی باشید رابطه زناشویی شما حفظ خواهد شد.