مخاطب گرامی، نگرانی شما درباره ازدواج و آینده‌تان کاملاً قابل درک است؛ به‌خصوص وقتی چند خواستگار داشته‌اید اما هیچ‌کدام آن‌طور که انتظار داشته‌اید، مورد پسندتان نبوده‌اند. با این حال، به نظر می‌رسد بیش از آن‌که خودِ نداشتن خواستگار مناسب شما را نگران کرده باشد، ترس از «بالا رفتن سن» و نگرانی از ناراحت شدن والدین، فشار بیشتری به شما وارد کرده است. چند توصیه عملی پیشنهاد می‌شود:
1در قدم اول، بهتر است بدانید 26 سالگی سنی نیست که به خاطر آن مجبور باشید برای ازدواج عجله کنید. ازدواج تصمیمی مهم برای سال‌های طولانی زندگی است و طبیعی است که بخواهید درباره انتخاب همسرتان با دقت و آرامش تصمیم بگیرید. این‌که تا امروز فرد مناسبی را پیدا نکرده‌اید، به این معنا نیست که در آینده هم چنین فردی وارد زندگی شما نخواهد شد.
2 بد نیست معیارهایتان را یک بار با دقت مرور کنید. آن‌ها را روی کاغذ بنویسید و مشخص کنید کدام ویژگی‌ها برایتان واقعاً ضروری هستند و کدام موارد صرفاً ترجیح شخصی شما محسوب می‌شوند. گاهی ممکن است بدون این‌که متوجه باشیم، چند انتظار فرعی را در کنار معیارهای اصلی قرار دهیم و در نتیجه، فرصت شناخت افراد مناسب را هم از خودمان بگیریم. البته این به معنی نادیده گرفتن معیارهای مهم نیست، بلکه باید بین «معیار ضروری» و «انتظار ایده‌آل» تفاوت قائل شوید.
3 در مورد والدین تان بهتر است نگرانی آن‌ها را درک کنید، اما مسئولیت احساسات آن‌ها را بر عهده نگیرید. می‌توانید با آرامش برایشان توضیح دهید که شما هم تمایل به ازدواج دارید، اما نمی‌خواهید فقط به دلیل نگرانی از آینده، تصمیمی بگیرید که بعدها باعث پشیمانی شود.
4 نکته دیگر این است که در آشنایی با خواستگار، لازم نیست حتماً از همان دیدار اول احساس علاقه زیادی داشته باشید. اگر فرد از نظر اخلاق، شخصیت، ارزش‌ها و شرایط کلی برایتان قابل قبول است، می‌توانید فرصت بیشتری برای گفت‌وگو و شناخت به او بدهید. گاهی علاقه و احساس خوب، بعد از شناخت بیشتر شکل می‌گیرد.
بنابراین نه لازم است از ترس بالا رفتن سن، معیارهای مهم‌تان را کنار بگذارید و نه به دلیل نگرانی از آینده، خودتان را تحت فشار قرار دهید. هدف فقط «ازدواج کردن» نیست؛ هدف، انتخاب فردی است که بتوانید در کنار او یک زندگی سالم و رضایت‌بخش بسازید.